คนที่นี้มีวัฒนธรรมการกินที่น่าสนใจ เช้านี้มีคนชวนไปกินอาหารเช้าค่ะ
อาหารเช้าของชาวเปอร์เชียร์ประกอบด้วย ขนมปัง ซึ่งมีด้วยกันหลายชนิดแต่สองชนิดที่ฮิตติดลมบน
หนึ่งแซ็งกั๊ก ทำกับรำ แผ่นใหญ่โตเท่าบ้านค่ะ บางร้านแผ่นเดียวยาวเกือบหนึ่งเมตร
เป็นรูปคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้าแต่ปลายอีกข้างหนึ่งเป็นสามเหลี่ยมบางเจี๊ยบประมาณหนึ่งเซ็นติเมตร
สองบาบารี่อันนี้บางร้านทำเป็นอันกลมๆ บางร้านทำเป็นแบบแบนๆ ยาวๆ ประมาณครึ่งเมตร
อันนี้จะหนาขึ้นมาสักหน่อยทำกับแป้งสาลี อร่อยเหาะทั้งสองชนิด บนโต๊ะอาหารประกอบด้วย
ครีมซึ่งมีน้ำผึ้งราดด้านบนไว้ ถั่ววอลนัท ผักสีเขียวใบสดๆทั้งหลาย ชีสซึ่งวันนี้ทำจากนมแกะ
และน้ำชาอีกหนึ่งกาชงไว้ร้อนๆ ขอบอกไว้เลยว่าจงอย่าได้จิบทันทีทันใดเพราะปากอาจสุกได้
แล้วพวกเขาจะไม่มีรูปร่างสูงใหญ่มีกล้ามเป็นมัดๆได้อย่างไรถ้ากินแบบนี้ทุกเช้า
เน้นว่าทุกเช้าค่ะ เราก็เอาพวกนี้แหละค่ะมาทาบนขนมปังอย่างละนิดอย่างละหน่อยแล้วก็กัดกินอร่อยเหาะ ถ้ามาประเทศนี้ต้องลองนะค่ะ
วันนี้พ่อรูปหล่อขนตางอนไม่ค่อยยิ้มแย้มเหมือนเคยลำดวนเล่ยเอ่ยขึ้นว่า
Just for your
information!!! I didn’t take his number! หมายความตามประสาลำดวนว่า
อันนี้ฉันบอกไว้เฉยๆนะค่ะ ฉันไม่ได้เอาเบอร์เค้ามาหรอกนะเมื่อคืนนะ
เป็นไงละคะดั่งแสงสว่างจากดวงอาทิตย์สาดส่องหนุ่มหล่อยิ้มได้ขึ้นมาทันทีสายตากรุ่มกริ่มเริ่มทำงานตามปกติแล้วเขาก็บอกว่า
I didn’t say anything!!! เขาบอกว่า ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรสักนิดนะครับ คนอะไรยิ้มแล้วน่ารักกว่าเดิมเป็นไหนๆ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น